Nou is Emmen niet bepaald een plaats waar je zomaar even voor de lol naar toe rijdt. Maar als je die eindeloze rit ook nog eens voor niks gereden blijkt te hebben, baal je wel even. Ik zou 35 m2 Lariks hout gaan ophalen. Vlonderplanken met aan de ene kant een grove en aan de andere kant een fijne groef. M'n Emmense hofleverancier Benny zou er nog 'zat' van hebben liggen.
Dus ik vanochtend voor dag en dauw en 5 meter langer dan normaal richting 'Rusland', zoals ik dat ritje altijd noem. Voor 'Lariks' Benny – wiens stotter en accent hem onlosmakelijk als een soort tweelingoom aan Miss Montreal verbindt – was dit z'n laatste houtdeal alvorens z'n hele gezin in een aluminium koker richting Spanje afgevuurd zou worden.
Maar van een deal is het nooit gekomen. Benny had zich vergist. Hij kon zich wel voor z'n kop slaan. Wat ik hem afraadde, omdat ik zelf net op het punt stond hem voorgoed van z'n stotter af te helpen. Elk nadeel heb z'n voordeel, niet? De partij die op voorraad lag had aan beide kanten dezelfde brede groef. "Dan doe ik wel wat aan de prijs, Rob. Oké Rob? Mijn eigen stomme schuld, Rob" Wie met Benny praat vergeet nooit z'n eigen naam meer. "Nee Benny, daarmee kan ik niet bij mijn klanten aankomen. 't Zal toch écht een fijne groef moeten worden."
Afijn, er zat niets anders op dan zo snel mogelijk een andere Benny te vinden. Dus dacht ik dat even bij de dichtstbijzijnde La Place (gratis WiFi) te gaan doen: volgens mijn iPhone browser aan De Goorns 28 in het nabije Odoorn. Maar ook dat pakte niet helemaal uit zoals ik wilde. Bij 'bestemming bereikt' stond ik halverwege een doodlopend onverhard paadje met aan mijn rechterhand een vakantiedicht kinderdagverblijf. Geen omkeren mogelijk. Dus met de hand de aanhanger omgekeerd (wat fijn dat Benny zich had vergist, dacht ik nog even).
Dan maar 'thuis' intoetsen op m'n TomTom. En zien wat ik tegenkom. Het werd Café-Restaurant De Raket, zo'n 3 dorpen verderop. Eerste indruk bij binnenkomst: dit is het angstvallig geheim gehouden bejaardentehuis van alle astronauten die ooit de ruimte in geschoten zijn. Wubbo komt toch ook uit deze regio, toch? En terwijl de lokale Alarmschijf (Abba's 'Dancing Queen') uit de ene nog werkende luidspreker knetterde, vroeg ik aan de uitbater: "Kan ik hier internetten?" Ik besloot de vraag niet opnieuw te stellen toen hij met een wat pijnlijke blik in de ogen reageerde met: "Wáh blief..?"
Hierbij laat ik het even. De dag is op, ik ben op, plus het eten staat op. En dat laatste wil ik absoluut niet mis laten gaan! Want m'n kinderen hebben gekookt: Bram de zalm met ansjovis in folie, Zoë de krieltjes en de bloemkool met kaassaus. Dat maakt 'n hoop goed!